%100 saf aşk isteyenlere özel çantama merhaba derken aynı zamanda banada hoşçakal diyelim.
Dünya üzerinde bana en iyi gelen şehre(şuana kadar gördüklerim arasında tabii) gitme zamanım nihayet geldi çattı.
Meral’in eşliğinde,turist gibi değilde 10 senedir orada yaşayan biri gibi gezip,göreceğim farklı Londra’nin öncesinde bu da son fotoğrafım.
Meral’e poz verip bol bol fotoğraf çektirmeyi düşünüyorum:)
Kendimden fazlasıyla sıkılmış olduğum bu dönemde Londra’ya gitmek biraz tehlikeli aslında.Özelliklede Hoxton’da bar hopping(bar hopping lafını yeni öğrendim) yapacağımızı düşünürsek umarım saçlarımı kazıtmış,burnumu deldirmiş bir halde dönmem.

Gelecek hafta görüşmek üzere.
Beni özleyin hatta o kadar çok özleyin ki sizde haftasonu bar hopping yapın:)
Ben tabii ki sizi özleyeceğim…

not1:Meral’le ikimizin gideceği Bodyguard müzikali öncesinde şarkıları hatırladım ve filmin final sahnesine çok güldüm.
12 yaşında güzel gelen öpüşme sahnesi,33 yaşında çok komik geldi.
Sizde bir seyredin:)

not2:Secdus Tabakları geçen hafta birçok etkinlik için satıldı.
Bir şirket yaptığı piknikte çalışanlarına hediye etmek üzere aldı.(Tekrar teşekkürler Ayşegül Hanım:)
Bir babyshower’da turkuaz çizgili modeller kullanılacak.
Ve Haziran’da da Beykoz’daki Five O’clock pastanesinde de tabaklarım satılmaya başlayacak.
Five O’clock un sahibi olan sevgili Sinem ile güzel projelerimiz var.

Aslında doğruyu söylemek gerekirse bu tarz günlerden haz etmeyenlerdenim.
Anneler günü,babalar günü…gibi günleri biraz zorlama buluyorum.
Duygu yoğunluğu da bize gösterildiği kadar yoğun yaşanmıyor aslında.

Ama Duru ile geçen sene instagrama koyduğumuz fotoğrafı bu senede devam ettirmek istedim.
Bundan sonra her sene anneler gününde çektireceğimiz,ikimizin elimizi,evrensel ”herşey yolunda” işareti yapacağımız fotoğraflarımız olsun diye düşündüm.
Böylelikle Anneler günü’nün gelmesine biraz heyecan katar ve seneler sonra o fotoğraflara bakıp,güzel anılar biriktirmiş oluruz.

Herkese iyi haftalar.

Tabaklarımın ardından bu seneki Marine koleksiyonumdan birkaç kare paylaşmak istedim.
Marine yapmayı her zaman sevdim.
Renkler ve concept beni çok mutlu ediyor.

Bu karede modacı Begüm Salihlioğlu’nun evinden bir kare.
Güzel balkonunda secdus yastıkları.
Benim için instagramda Secdus diye taglenmmiş bir fotoğraftan kıymetli birşey yok.

Herkese güzel bir haftasonu diliyorum.
Pazar günü Duru’yla Anneler Günü fotografımızı kaçırmayın:))

NOT:Bu hafta artık kendimden hiç şüphem kalmadı ki bazı şeyleri önceden hissediyorum.
İlk zamanlar çok korkunç geliyordu ama artık alıştım:)
Bu pazartesi sizinle paylaştığım tabaklarım ve ‘to summer with all my love’ yastığım Pazar gecesi gördüğüm bir rüyadan yola çıkılarak çekilen bir fotoğraf oldu.
Ve rüyamda gördüğüm herşey çıktı.
Eminim sizinde başınıza geliyordur.(Aman yanlış anlamayın özel bir insan olduğumu düşünerek söylemiyorum.Medyum falan değilim:)
Sanırım hayatta bazı bağlar anlaşılmaz.
Allahtan,nihayet eskisi gibi,sorgulamadan,kurcalamadan yaşayabiliyorum:)

Sanırım bu fotoğraf en sevdiklerimden biri oldu.
Hiçbir zaman yaz insanı olmadım ama ilk defa bu sene yazın gelmesini çok istedim.
Ve sanırım öyle çok istedim ki kışın geçmesini o yüzden bu seneki yaz koleksiyonuma çok farklı bir gözle bakıyorum.
Ama tabii yaz koleksiyonuma doyamadan kış havasına girmem gerekecek ki şimdi bunu düşünmek bile istemiyorum:)

Tabaklarla ilgili güzel dilekleriniz ve yorumlarınız için tekrar çok teşekkürler.

Tabaklarımın fotoğrafını instagramda paylaştım.
Gelen mailler için çok teşekkürler.
Ayrıca telefonunda instagramı olmayıp webstagramdan takip eden ve mail atanlarada ayrıca çok teşekkür ederim.Nasıl mutlu oldum anlatamam:)Sizlerden hiç haberim yoktu.

Aslında secdus’un online satışı yetişseydi yeni ürünlerimi direk oradan satabilme hayalim vardı.
Fakat anlayamadığım teknik detaylar yüzünden halen bekliyorum.
Daha önceden blogumda yazmıştım hatırlarsanız.
Hayatımın yarısı beklemekle geçiyor:(
Bu sebeple ilk listeleme Etsy mağazamda olacak.

Mutlu haftasonları.

Bu gördüğünüz fotoğraf babamın işyerinin deposundan.
İnstagram fotoğraflarıma benzemsede,hiçbir estetiği olmasa da benim için çok özel bir fotoğraf.
Çarşamba günü Kütahya’dan tabaklar teslim alındı ve depoya yerleşti.

Tam 1,5 aya yakın bir süredir bu anı bekledim ve işte bu küçük kutularda tabaklarım var.
Bu kutuların içinde İstanbul-Kütahya yolu,umut,hayal,korku,risk,uykusuz geceler,bitmeyen telefon konuşmaları ama en çok da umarım başarırım hissi var.
Gerçi ”Nedir başarmak?” diyebilirdim eskiden ama şimdi başarmanın ne demek olduğuna dair daha keskin çizgilerim var.
Gerçek dünyada başarmak satmak ve para kazanmakla ilgili malesef ki.
Her ne kadar Van Gogh gibi(öldükten sonra başarısı anlaşılan vs,) örnekler vermeye çok bayılsakta biliyorum ki ben bir Van Gogh değilim.:)
Bu durumda umarım tabakları beğenirsiniz.
Çünkü ilk denememde yaşayacağım hüsran korkarım denemeye devam etmememe yol açabilir…

Bu aralar ”çok kitap okurum” diye böbürlendiğim günlerimi solluyacak durumdayım.
Begüm ‘ün tavsiyesi üzerine Ayfer Tunç’un Kapak Kızı kitabını okuyorum.
Tren’de geçen bir yol hikayesi.
Ayfer Tunç’un okuduğum ilk kitabı.Hatta itiraf etmeliyim ki Begüm’den duyuna kadar kendisinden haberdar değildim.
Nasıl kaçırmışım denecek bir usluba sahip bir yazar bence.

Herkese güzel bir haftasonu dilerim.

Kumbaracı Çıkmazı’nın sonu…

Frumatic’in girişi

Masa’nın etkinlik öncesi…

Arte sanat galerisinin avlusu

Ayça ve Yunus’un çiçeklerinizi seçin demesiyle olanlar.

25 kişinin aranjman yapmaya çalışması sonucunda masanın geldiği son nokta

İlk çiçek aranjmanım ve arkada 4 Floors İstanbul

Değişik lezzetlerle bezenmiş Kinfolk akşam yemeği

Brewed coffee(ben bolca kokladım:)

Aktivide sona erer ve arabama dönerken bu güzel duvarla gecem biter…

***********************

Kinfolk günüm gerçekten çok güzeldi.
Kelimelerle anlatamayacağım detaylarla dolu olduğundan sizinle bolca fotoğraf paylaşmak istedim.
Yalnız başıma,hiç tanımadığım 20-25 kişinin içine girme heyecanı beni öğrencilik yıllarıma götürdü.Hatta son anda acaba benle gelir mi diye birkaç arkadaşımı bile aramayı düşündüm:)
Bir sınıfa girersiniz ve kimseyi tanımazsınız ya.
33 yaşında da olsam içimde işte o gerginlikle girdim kapıdan içeri.
Ama bir süre sonra genelde birçok kişinin birbirini tanımadığını fark ettim ve çiçek yapmaya başlamamızla beraber hepimiz çok rahatladık:)

Kinfolk gecesi yeni insanlarla tanışmama,İstanbul’da çok güzel bir mekan görmeme,muhteşem yemekler tadmama,tek başına,acele etmeden, daracık sokaklarda yürümeme ve daha birçok şeye vesile oldu.

Kaçıranlar üzülmesin diyemeyeceğim.
Kaçıranlar kendini yerden yere atsın diyeceğim çünkü herşey rüya gibiydi…

ps:ve son fotoğraf

(Fotoğrafa tıklayın ve büyütün.)
Çıplak ayaklı bir kadın,bir erkek,çok güzel bir cephe,önünde İstanbul ve her ikisininde elinde birer kitap.
Bana Hopper tablolalarını hatırlattılar.

Secdus dress form design pillows are copied.
The same style but with a very bad quality.

Keep away from fakes.:(

Bugün ağlanacak halimize gülelim dedim.
Henüz rüyamda instagram sembollerini görecek kadar vahim bir durumda değilim.
Ama turuncu birşey gördüğümde ”acaba instagramdan birşey mi geldi?” diye bakabilirim.
Turuncu renk algım eskiden portakaldı,şimdi instagram.

Secdus ile ilgili en büyük derdim,fazlaca duygularıma maruz kalması.
Daha profesyonel bir bakış açısıyla yaratsam ikimizde rahat edeceğiz aslında.
Ama yok ben sanki kabına sığmayan bir ruhla bu küçücük bedene sıkıştırılmışım.
Sıkışmanın acısınıda kumaşlardan çıkarıyorum.

Sevgili Selin çok güzel birşey söylemişti.

”Hiçbir yere taşmıyorum,kendime sızıyorum yalnız,
ben dediğim koskocaman bir oyuk…”

Selin Akıncı;yakın zamanda tanışıp,beraber birşeyler yiyip,sohbet edebilme şansına sahip olduğum ”How are you Bob?”kitabının yazarı.
Hayatımda iyiki tanımışım dediğim insanlardan biri.
İlk defa,okuduğum bir kitabın yazarıyla tanıştım.
Ortaköy’de çok güzel birgün geçirdim.
Ben onun kitabını okuduğumdan,o da benim instagram fotoğraflarımı takip ettiğinden hiç yabancılık çekmedik.
Sanki birbirimizi tanıyor gibiydik.

İnstagramda takip ettiğim birkaç kişinin fotoğraflarını görmek beni çok mutlu ediyor.(marihiko,meral,feelis,rabik,lavantabahçesi…)
Onlardan biride flaneused.
Sabit fikir dergisinde yazar.
Hergün 10 tane fotoğraf koysa sıkılmam.

Arada bilgisayarlar,makinelerde olsa,bazı insanlarla aranızda farklı bir kimya oluyor.
Kendinize yakın hissediyorsunuz.
Acaba neden?

Meral ile ortak heyecanımız ”Not a cute bow” etiketlendi.
Londra’da şirketi kuruldu.
Ve artık websitemizi bekliyoruz.

Websitesimiz oldukça minimal ve ürün fotoğrafları üzerine odaklanmış bir site oluyor.
Biz çok sevdik,inşallah sizde seversiniz.
Not a cute bow’un blog yazarı Meral olacak.Bizi Londra sokaklarında gezdirip,yastıkların hikayelerini anlatacak.
Arada bir belki bende İstanbul’dan katkıda bulunurum.

Önümüzdeki hafta Kanyon 2wins mağazasında Secdus tabaklarının satışı başlayacak.
O gün sizleri ayrıca bilgilendiririm.